سيد جواد حسينى خواه

22

تنبيه بدنى كودكان در نظام بين الملل حقوق بشر و فقه اماميه (فارسى)

بهترين صورت و نظام خلق شده ، « 1 » صاحب تعقّل و تفكّر است ، « 2 » و تمام آموزه‌هاى الهى بر فطرت پاك او نازل شده است . « 3 » متأسّفانه بر خلاف اين جايگاه برجسته ، بشر در گذر زمان و قرون متمادى ، به جهت فزون‌طلبى ، از روحى استكبارى برخوردار گشته و نقض بسيارى از حقوق و آزادىهاى فردى و اجتماعى را به نظاره نشست . در اين ميان ، كودك به خاطر آسيب‌پذيرى فوق العاده ، هماره در وسط ميدان فساد و تباهى ، در معرض خطرات و ناگوارىهاى گوناگونى چون : بهره‌كشى ، خريد و فروش ، بردگى و ديگر رفتارهاى غير انسانى بوده است . اين روند ناگوار كه عقل بشرى آن را مردود دانسته و در آرمان‌هاى دينى و اخلاقى نيز مذمّت شده است ، سبب گرديد تا بسيارى از مصلحان و انديشمندان به بركت توسعه فكرى و اخلاقى جامعه بشرى و با الهام از تعاليم و آموزه‌هاى حيات‌بخش اديان ، براى پيشگيرى از جنايات گسترده و پاسخ‌دهى به مطالبات فزاينده‌ى جهانى در جهت رعايت حقوق انسانى و حفظ صلح ، به سمت تدوين اسناد و مقرّرات بين‌المللى در عرصه حقوق بشر همّت گمارند . كودكان به عنوان آينده‌سازان جوامع بشرى از يك سو ، و آسيب‌پذيرى بسيار زياد از ديگر سو ، مورد توجّه خاصّ قرار گرفتند ؛ به صورتىكه امروزه ، شاهد تدوين قواعد و مقرّرات حمايتى در ارتباط با آنان ، در سطوح مختلف داخلى و بين المللى هستيم . در اين نوشتار ، سعى شده است يكى از موضوعات بسيار مهمّ در زمينه حقوق كودكان و در ارتباط با تماميّت جسمانى آنان ، يعنى « تنبيه بدنى كودكان » در دو ديدگاه اسلام شيعى و نظام بين المللى حقوق بشر مورد تدقيق و بررسى قرار گيرد .

--> ( 1 ) . تين ، 4 : ( لَقَدْ خَلَقْنَا اْلإِنْسانَ فى أَحْسَنِ تَقْويمٍ ) . ( 2 ) . در آيات بسيارى از قرآن كريم ، به مسأله عقل و تفكّر بشر اشاره شده ، و در مواردى نيز خداوند انسان‌ها را به تعقّل و تفكّر امر مىكند . از جمله اين آيات شريفه عبارت است از : بقره ، 242 ؛ آل عمران ، 65 و 118 ؛ انعام ، 32 ، اعراف 169 و . . . . ( 3 ) . روم ، 30 : ( فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفًا فِطْرَتَ اللّهِ الَّتى فَطَرَ النّاسَ عَلَيْها ) .